Anne Groen: een gepast afscheid

Na 3 releases en 6  jaar optreden, is er een eind gekomen aan het project Anne Groen. Met haar band heeft de muzikale duizendpoot op gepaste wijze afscheid genomen op een van de eerste plekken waar dit project een podium heeft gekregen: Jc Kompleks, Heerhugowaard.

Bij binnenkomst om 16:00 is de sfeer gemoedelijk. De band moet nog arriveren, maar Anne is al geruime tijd aanwezig. Ze oogt tevreden en ontspannen, iets wat ongetwijfeld komt door de aanwezig van Chris P. Dekker. Deze muziekliefhebber (in de breedste zin van het woord) is degene die Anne in de begin dagen een podium heeft geboden. Het blijkt de start van een vriendschap, vol met wederzijds respect en vertrouwen. Chris is dan ook trots op het feit dat Anne in het Jc Kompleks haar laatste optreden als Anne Groen geeft. Samen geven ze ons een rondleiding door het gebouw en laten ze de opzet van de avond zien. Het podium is naar voren gehaald en verlaagd, waardoor een grotere intimiteit met het publiek mogelijk zal zijn.

De rust is weg zodra de band van Anne arriveert. Machiel de Vries, Evio Paauw, Bastiaan de Vries en Remo de Koning zijn bijzonder opgelaten en misschien ook wel lichtelijk nerveus. Bovenal zijn ze oprecht en energiek, wat goed naar voren komt tijdens de soundcheck. Al lachend en ontspannend worden de puntjes op de i gezet voordat Anne haar zang checkt. Na het spelen van twee nummers, waarbij de zuivere zang een perfecte balans vindt met het instrumentale geweld, is alles goedgekeurd en klaar voor een laatste optreden.

_nco0020

Na de soundcheck en een bijzonder goed avondmaal, betreden ook de voorprogramma’s het gebouw. Het is voorprogramma’s in meervoud, want voordat Anne en haar band op het podium verschijnen, zijn er twee voorprogramma’s.

De avond begint met Last Thursday. Deze formatie is tot stand gekomen in de huiskamer van een afgelegen studenten-containerdorp in Amsterdam. De bandleden brengen een mix van akoestische pop met folk invloeden ten gehore. Tijmen Swaalf (gitaar), Mirte de Graaff (viool), Klaasjan Ouwens (bas) en Lisa van der Weij (zang) vertellen onder andere verhalen over perfecte ongrijpbare liefde en persoonlijke revoluties.

hewa_201612020049-_-anne-groen

De intieme setting past perfect bij de kleine liedjes van deze formatie. De instrumentale ondersteuning is prachtig in eenvoud, waarbij Lisa genoeg ruimte krijgt om te excelleren. Tijmen zegt zelf tijdens het optreden: ‘onze vorige zangeres is naar het buitenland vertrokken, om vervolgens nooit meer terug te keren.’ Als ik Tijmen (en de overige bandleden) zou zijn, dan zou ik er koste wat het kost voor zorgen dat deze dame wel binnen de groep blijft!

_nef9400

Van een zingende powervrouw, wordt het publiek vervolgens getrakteerd op maar liefst drie zingende power vrouwen. Anna-Rose Clayton kan namelijk naast de lead vocals  van madame Clayton herself rekenen op de backing vocals van Marleen Hoebe (tevens keyboard) en Lisa Hebing (tevens bas). Daniel Smienk (drums) maakt de formatie compleet, en samen maken ze elektronische popmuziek. De frontvrouw danst, springt en huppelt over het gehele podium, terwijl haar bandleden voor een soms poppy soms vuige elektronische sound zorgen.

hewa_201612020055-_-anne-groen

Het zou naar mijn mening een nog beter optreden zijn geweest als ook de andere vocalisten iets van een solo-momentje in de set zouden hebben. Vocaal hebben ze tijdens de soundcheck al laten horen dat ze behoorlijk wat in huis hebben. Het geheel klinkt al lekker, oogt fantastisch en smaakt zeker naar meer.

_nco0036

Iets over half elf s’ avonds is het dan toch echt tijd voor Anne Groen zelf. Vanaf moment een is duidelijk dat er een thuiswedstrijd wordt gespeeld. Elk nummer komt binnen bij de toeschouwers, familieleden, leden van de voorprogramma’s en de overduidelijk aanwezige fans van het eerste uur. Het is muisstil in de zaal als Anne en haar mannen de nummers spelen. Moeiteloos wordt er geschakeld van oude nummers naar nieuw werk. Zo’n beetje de gehele ‘Anna’ EP komt voorbij, maar ook nummers van de ‘Singles Collection’ EP en haar gelijknamige debuut LP.

_nef9478

In de set schakelen Anne en de bandleden continu van klein naar groot, waardoor de aandacht van het publiek wordt vastgehouden. Uit de interactie met de zaal wordt duidelijk hoe dankbaar Anne is: dankbaar richting de bezoekers, maar ook richting haar band. Gedurende het optreden worden wij als neutrale toeschouwer meegezogen in de verhalen die Anne heeft vertaald naar nummers. De ogenschijnlijke gemak en kalmte waarmee naar het einde toe wordt gewerkt is bijzonder. Echter, bij de laatste twee nummers komt bij de frontvrouw dan toch echt zichtbaar het besef binnen: dit is mijn laatste optreden als Anne Groen. Op dat moment heeft ze al op emotionele wijze een nummer opgedragen aan haar vader, om vervolgens ook na het laatste nummer zichtbaar emotioneel in tranen uit te barsten. Ze krijgt het nog voor elkaar om alles en iedereen te bedanken.Van familie tot vrienden, van (oud) bandleden tot de ‘neutrale’ bezoeker: ze neemt op gepaste wijze afscheid van en met dit project. Hoewel het project Anne Groen bij deze een afgerond hoofdstuk is, zegt iets mij dat we van de muzikante Anne Groen in de nabije toekomst nog zeer veel zullen gaan horen …

hewa_201612020084-_-anne-groen

Tekst: © Mike Warrink / Capturing Creativity

Fotografie: © Henk Warrink / NCO Photography

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, kopie, microfilm of welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s