Revolt: protestsongs

De Cacaofabriek is het decor van de muzikale avond Revolt, waarin de protestsong centraal staat. Vere Bedaux, Luna Jansz, Ernst Janz,  Fulco Treffers, Fresku en Jazrae spelen eigen werk en covers. Op de avond staat muziek centraal, en worden de protestsongs verbonden door ‘spoken word’ en (bewegend) beeld.

Over de locatie:

De Nederlandsche Cacaofabriek is een fabriek van cacaopoeder en chocoladeproducten, gevestigd in Helmond. Een restant van de oude fabrieksgebouwen is na algehele renovatie sinds 2014 in gebruik als cultureel centrum.

De creatieve input, zoals deze nu is terug te vinden in het gebouw, is gestart vanaf 1993. Toen heeft zich in een deel van het gebouw een aantal kunstenaars gevestigd vanuit de Stichting Beeldende Kunstenaars Kring Helmond. Zo ontstond er  een werk- en expositieruimte, welke in 2000 omgedoopt werd in Stichting de Nederlandsche Cacaofabriek. Er zijn tentoonstellingen gehouden, lezingen gegeven en ateliers in gevestigd. Op 5 januari 2008 is er brand uitgebroken, waarbij een deel van het gebouw en ook ateliers en kunstwerken, zijn verwoest. In 2010 is het verwoeste deel gesloopt.
Sinds 2014 is de Cacaofabriek verbouwd tot een groot cultureel centrum. In het vernieuwde gebouw is er plek voor exposities (Stichting De Nederlandsche Cacaofabriek), filmzalen (Filmhuis Helmond), een poppodium (Lakei) en voor creatieve bedrijven.

Over Revolt:

De avond is het idee van Hella Hertogs, die tevens de artiesten van ondersteuning voorziet. In haar oefenruimte treffen we Marsha Simon (Jazrae) en Siem Nozza aan. Samen oefenen ze de uitvoering van The Times They Are A-Changin’ uit. Ondanks de nervositeit bij de zangeres (het is pas haar tweede optreden), wordt al wel vrij snel duidelijk dat hun versie een bijzondere adaptatie is.

hewa_201611270001-_-revolt

Dit komt niet alleen door het gitaarspel van Siem, maar ook door de stem van Jazrae. Het ene moment klein en fragiel, het volgende moment groots en furieus. Het onderstreept des te meer de veelzijdigheid van zowel het programma als de zangeres.

Na de laatste suggesties van Hella, reizen we af naar de Cacaofabriek. Hier wordt de verscheidenheid van de groep duidelijk. De verschillen in leeftijd, ervaring en genre spelen echter geen rol, aangezien iedereen een rol heeft in hetzelfde verhaal. Een verhaal van tegengeluid én alternatieven. Met opvallend veel overeenkomsten met de protestsongs uit de jaren 60 en 70. Tijdens de soundcheck is de sfeer in de groep goed, al is ook hier sprake van een onderling verschil in nervositeit. Deze varieert van uiterst ontspannen (Ernst Jansz die een foto maakt van zijn dochter Luna, en deze trots aan haar presenteert)tot aan bijzonder zenuwachtig (Jazrae die het repeteren uitstelt tot etenstijd, zodat ze in een lege zaal haar voorbereiding kan doen). Het is als neutrale toeschouwer prachtig om al deze creatievelingen te werk te zien gaan.

hewa_201611270019-_-revolt

 

Het concert:

De zaal is al goed gevuld met een mooi gemengd publiek als het optreden begint. In de intieme setting die op het podium is gecreëerd, waarbij de muzikanten al zitten op de banken naar elkaar luisteren, volgt een aangename afwisseling van acts.

Fulco Treffers brengt zijn protest met een flinke dosis gelaagdheid. De gelaagdheid zit hem niet alleen in de instrumentale aankleding (de trommel tijdens ‘Het Schuurt’) maar ook in de slim geschreven teksten. Zo lijkt in eerste opzicht ‘Meneer de Consument’ niets meer dan een adaptatie van ‘Meneer de President’ (Boudewijn de Groot). Als er dan heel goed geluisterd wordt naar de tekst, blijkt dat Fulco op treffende wijze het probleem van onze consumptiemaatschappij aankaart. Als hij ziet dat de boodschap overkomt en aanslaat in de zaal, neemt de ernst op zijn gezicht af voor een voorzichtige glimlach. Hopelijk horen we snel meer van deze eigenzinnige muzikant.

hewa_201611270051-_-revolt
Voordat het optreden begint heeft Marsha mij al toegefluisterd: “let straks heel erg goed op Vere Bedaux.” Van deze opmerking blijkt geen woord gelogen te zijn. De opbouw die ze zowel met haar stem als performance doet, klein beginnen en langzaam maar zeker groots uitpakken, werkt fantastisch. Om vervolgens, onder begeleiding van Paul Slaats, weer klein te eindigen. Dit werkt bij al haar uitvoeringen, maar het meeste impact maakt toch haar uitvoering van ‘Masters of War’. In combinatie met het beeld op de achtergrond, maakt ook dit nummer diepe indruk bij het publiek.

hewa_201611270061-_-revolt
Zodra de combinatie Jazrae & Siem Nozza naar voren treed, wordt het stil in de zaal. Met hun terugkerende uitvoeringen van Bob Dylan’s The Times They Are A-Changin’, verbinden zij alle protesten met elkaar. Ik spreek hier over ‘uitvoeringen’, aangezien het nummer continu in verschillende versies wordt opgespeeld. Het toont, naast de klasse van de zang en het gitaarspel, ook de enorme kracht van het nummer aan. Dat het nummer uit 1964 stamt, toont maar weer eens aan dat wij alle problemen in de wereld nog steeds geen treffend antwoord kunnen geven. Als Jazrae dan ook nog eens het nummer ‘People’ als voordracht begint, om het vervolgens onder muzikale begeleiding van Siems gitaarriffs af te maken, is een ding wel duidelijk: dit is zeker niet het laatste optreden van deze dame.

hewa_201611270075-_-revolt
Wie dan vervolgens bij Ernst Jansz alleen aan zijn Doemaar periode denkt, doet de man behoorlijk tekort. Voor, maar ook absoluut na deze periode, is deze troubadour ‘gewoon’ bezig geweest met waar hij goed in is: het zingen en schrijven van erg mooie nummers.

hewa_201611270054-_-revolt

De multi-instrumentalist wordt op deze avond bijgestaan door zijn dochter Luna Jansz. Dit doet ze zowel met keyboard, als met zang:  het nummer ‘Dan huilt mijn hart’ blijkt de indrukwekkende afronding van het eerste deel van de avond.

hewa_201611270085-_-revolt
Het muzikale collectief maakt namelijk halverwege de show plaats voor Fresku. Onder de klanken en beelden van diens nummer Angst, begint het tweede deel die de Brabander samen met zijn DJ verzorgt. In het uur dat Fresku optreed, toont hij zoals altijd zijn enorme diversiteit aan. Serieuze nummers vol met (maatschappelijk) kritiek worden moeiteloos afgewisseld met humorvolle tracks. Waar de artiest in het begin aankaart dat hij waarschijnlijk niet met een publiek te maken heeft dat snel naar zijn optredens komt, weet hij het publiek al vrij snel mee te krijgen. Het is de ware kunst van een echte entertainer, die nooit voor het oppervlakkige vermaakt kiest, maar de bezoeker altijd met een meegedeelde boodschap naar huis stuurt.

hewa_201611270093-_-revolt
De eerste editie van Revolt, valt het beste te omschrijven als een avond vol denkprikkels. Niet alleen een denkprikkel op het gebied van de kritieken, maar ook op muzikaal gebied. Om zoveel verschillende muzikanten uit zoveel verschillende genres een eenheid te zien vormen, is een enorm voorrecht. Als het (hopelijk?) volgend jaar terugkomt, hoop ik dat de muzikanten ons minder denkprikkels mee hoeven te geven. Dat zou namelijk een teken zijn dat de boodschap is aangekomen.

hewa_201611270079-_-revolt

Tekst: © Mike Warrink / Capturing Creativity

Fotografie: © Henk Warrink / NCO Photography

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, kopie, microfilm of welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s