De Vierdaagsefeesten 2017: een waardig afscheid (?)

Na zes en acht jaar lang als vrijwilliger te hebben gewerkt voor de Nijmeegse Vierdaagse, komt voor zowel de schrijver als de fotograaf van dit project een eind aan een mooi tijdperk. Als vrijwilliger op Kamp Heumensoord zijn wij met een fantastisch team verantwoordelijk voor de inschrijving, start en finish van circa 5500 wandelende militairen.

Deze wandeltocht is in de loop der jaren uitgegroeid tot meer dan een sport evenement: het is een hele happening. Zeker in combinatie met de Vierdaagsefeesten is het jaarlijks terugkerend evenement een gegeven waar niemand omheen kan. De afgelopen jaren zijn wij dan ook na onze werkzaamheden op het Kamp maar wat graag de stad ingedoken om op zoek te gaan naar creativiteit. Met meer dan 700 optredens, verspreid over 22.000 m2 feestgebied bieden de Vierdaagsefeesten een uniek podium voor zowel het regionale als (inter-) nationale creatieve talent. In combinatie met onze werkzaamheden hebben wij verslag kunnen doen van de volgende acts:

Rondé in de Stevenskerk

Een bijzondere locatie in de stad Nijmegen, is de Stevenskerk. Deze kerk wordt omschreven als “een inspirerend trefpunt voor kunst, cultuur en bezinning”, en daar is geen woord over gelogen. Tijdens de Vierdaagse vinden in de kerk de meest uiteenlopende concerten plaats, waarvan de band Rondé het spits mag afbijten. De band die gevormd is op de Herman Brood Academie, heeft aangetoond dat je als act met slechts twee singles op zak (Run, We are one) heel ver kan komen. Van een succesvolle Popronde tot een 3FM Megahit, 3FM award en veel shows: slechts enkele feiten die op het CV van de band zijn terug te vinden. Met het dit jaar uitgebrachte album is het alleen maar nog beter gaan lopen. Zangeres Rikki Borgelt en haar mannen kiezen met het oog op de akoestiek in de kerk voor een semi-akoestische set. Aan de ene kant heeft dit een positief effect op de nummers: door deze muzikale invulling vult de zang van Rikki met de muzikale ondersteuning de volledige kerk. Aan de andere kant: deze muzikale invulling zorgt ook voor een bepaalde kwetsbaarheid, waardoor foutjes ook sneller opvallen. Het is dus bij lange na geen perfect optreden, maar Rondé heeft nogmaals laten zien enorm voor diversiteit, kwaliteit en talent in de formatie te hebben.

HEWA_201707210011_RONDÉ Stevenskerk

Amber Arcades op Valkhof Festival

Gelet op aspecten als sfeer, diversiteit en laagdrempeligheid, is het jaarlijks terugkerend Valkhof Festival de place to be tijdens de Nijmeegse Vierdaagse. Met ruim 120 optredens verspreid over 7 dagen bied het Valkhof Festival een actueel overzicht van muzikale ontwikkelingen met optredens van nationale en internationale artiesten. Aan Amber Arcades de eer om het festival te openen. Deze formatie is het alias van de Nederlandse muzikante Annelotte de Graaf. Met drie ep’s (2013, 2015, 2017) en een album (2016) op zak heeft de dame genoeg sterk materiaal om een goede setlist samen te stellen. Tel daarbij de reeds aanwezige live ervaring en een meer dan degelijke band bij op, en het beloofd de ideale opening van het festival te worden.

HEWA_201707210012_Amber Arcades (Valkhof)

Die verwachting weet de band grotendeels in te lossen. De setlist beslaat een gelaagde opbouw, waarbij de band begint met de kenmerkende dromerige nummers, om vervolgens de rockinvloeden steeds meer de overhand te geven. Vakkundig wordt er gewerkt naar een muzikaal zeer interessante climax. Annelotte bewijst daarnaast een vocaal foutloos en boeiende frontvrouw te zijn, inclusief coole outfit en dito zonnebril. Helaas moet Amber Arcades als gevolg van de podium omvang iets van de muzikale impact inleveren. Het is het enige kritische aan te merken op een verder zeer boeiende opening van het Valkhof Festival.

Dakota op Valkhof Festival

Naast oud deelnemers van de Popronde (zoals Rondé in de Stevenskerk en Amber Arcades) zijn er op het Valhof zowel veel oud deelnemers als acts van de huidige selectie te vinden. Een act van de huidige selectie die ook al een flinke buzz heeft weten te generen is Dakota. Deze buzz is mede ontstaan door een zeer fijne vinyl release en de kreten die door de (inter)nationale media worden gedaan.

HEWA_201707210040_Dakota (Valkhof)

De buzz is meer dan terecht, maar laat je er niet al teveel door misleiden: de dromerige pop komt live een stuk feller uit de verf als op plaat. Wie dus in een eerste oogwenk verwacht dat de vier dames op de zweverige en zoetsappige tour gaan heeft het mis. Ze verassen het publiek met de manier waarop de nummers live worden gebracht: speels, dynamisch en in een bijzonder fijn tempo. Met zichtbaar (speel)plezier stralen de vier dames op het podium. Op het Valkhof geven de dames hun visitekaartje af, wat alleen maar nieuwsgieriger maakt naar de verrichtingen tijdens de Popronde.

HEWA_201707210026_Dakota (Valkhof)

The Pierce Brothers in de Stevenskerk

Van buskende straatmuzikanten in Melbourne tot een wereldwijd optredend fenomeen: het verhaal van Jack en Pat Pierce klinkt als een jongensboek. Zoals ze zelf al eerder hebben aangegeven heeft het busken de basis gevormd van de podium performance:

“During the times we were busking on the streets, we felt like we really had to jump around and do summersaults to make people stop and look at us. as soon as the attention arrived, we worked really hard to keep the attention. This experience has translated to our live performance in terms of the energy we tend to deliver on stage. That whole idea of us having to earn the crowd’s respect and enjoyment hasn’t left us from the streets.”

Hard werken op het podium is iets wat deze mannen absoluut doen. Ondanks dat de mannen in vergelijking met eerdere optredens een iets ingetogenere set spelen, hebben ze niet lang de tijd nodig om de vlam in de pan te doen slaan. Al vanaf het derde nummer staan mensen te dansen op de kerkbanken en tafels, en wordt er luidkeels meegezongen, tot grote en zichtbare verbazing van de broers zelf. Heel vreemd is het niet: de folk en samenzang van de mannen past perfect in de setting.

HEWA_201707210050_Pierce Brothers

De aandacht van het publiek is er vanaf de eerste toon, en blijft gedurende het gehele concert. Niet alleen door de nummers, maar ook op de momenten dat de broers de nummers voorzien van achtergrond informatie. De ene keer met een flinke dosis humor, de andere keer met een serieuze ondertoon: het publiek geniet zichtbaar van elk moment. Tel daarbij de unieke overvloed aan instrumenten (onder andere een mondharmonica, didgeridoo, djembee, akoestische en elektrische gitaar) bij op, en de Pierce Brothers hebben ook tijdens de Vierdaagsefeesten hun status als crowd pleaser weer bevestigd.

Karen Elson op Valkhof Festival

Deze roodharige muzikante en (super) model bewandelt middels een opmerkelijke route de muziekindustrie. Naast het eerder genoemde modellenwerk (voor onder andere Vogue en Dior) is ze namelijk verder vooral bekend als de ex-vrouw van Jack White. Een doodzonde, want met haar debuut ‘The Ghost Who Walks’ (2010) en opvolger ‘Distant Shore‘ (2017) heeft de muzikante twee prachtige en qua stijl variërende platen op zak.

HEWA_201707210055_Karen Elson (Valkhof)

Op het Valkhof ligt de focus logischerwijs op het dit jaar verschenen album, waarbij helaas ook een stap wordt terug gedaan op de variatie. De kalme en folky sound wordt ondersteund door een harpiste en een gitarist, die op muzikaal gebied zeer minimaal en subtiel aanwezig zijn. Het middelpunt van de show is en blijft namelijk Elson zelf, die met haar prachtige engelachtige zang haar nummers degelijk en spat zuiver zingt. Het gering aanwezige publiek luistert aandachtig, en wordt hiervoor beloond. Het venijn van het optreden zit namelijk verstopt in de staart, waarbij Elson en haar partners bij de laatste twee nummers zowel vocaal als muzikaal iets feller en vuiger tekeergaan op het podium. Het onderstreept de eigenzinnigheid van deze boeiend muzikante.

J. Bernardt op Valkhof Festival

Ondanks het vroege tijdstip is het veld voor het podium al goed gevuld als J. Bernardt de bühne betreed. Het zijproject van Jinte Deprez, zanger van Balthazar kan dan ook rekening op een flinke buzz en een erg sterk album (Running Days, 2017). Vanaf het eerste nummer wordt al duidelijk dat het goedgevulde veld meer dan terecht is, en dat het aanwezige publiek ook gedurende de rest van het optreden allesbehalve teleurgesteld zal worden. Jinte springt, zoeft en zweeft als een bezetene op het podium. Met zijn opzwepende beats krijgt hij het publiek massaal aan het dansen. De uitvoering is vocaal en instrumentaal strak, en ook het geluid is werkelijk perfect. Jinte werkt er hard voor en het harde werk wordt dubbel en dwars beloond: als hij in de ruim tien minute durende afsluiter het publiek induikt is de triomf compleet. J. Bernardt, een muzikaal project om in de gaten te houden.

HEWA_201707210081_J. Bernardt (Valkhof)

Tekst: © Mike Warrink / Capturing Creativity

Fotografie: © Henk Warrink / NCO Photography

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, kopie, microfilm of welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Speciale dank aan: Team Kamp Heumensoord, Chris Moorman, Stichting de Vierdaagse, Theo & Anet Hoefs.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s