Anne Groen: klaar voor de volgende stappen.

Als zangeres is de jonge, ambitieuze en talentvolle Anne Groen bij vele projecten betrokken. Daarbij is ze niet alleen als zangeres bezig in de muziekwereld. Ik spreek haar over haar veelzijdigheid, studies (aan het Conservatorium Amsterdam en het LIPA), toekomstplannen en vele andere zaken. De setting van ons interview is het JC Kompleks, waar Anne eerder op gepaste wijze één van haar projecten heeft afgerond.

hewa_201612020099-_-anne-groen

“Hoe ben je zo in aanraking gekomen met muziek?”

“Muziek is nooit zomaar op mijn pad gekomen: het is er altijd al geweest! Met twee ouders die allebei met muziek bezig zijn, is het eigenlijk een heel natuurlijk verloop geweest. Ik heb dus nooit hoeven denken: ga ik me bezig houden met muziek? Het is er simpelweg altijd al geweest en ik kan mezelf dan ook geen leven zonder muziek voorstellen.”

“Je bent dan ook in de loop der jaren uitgegroeid tot een multi-instrumentalist. Met welk instrument is het voor jou begonnen?”

“Het allereerste instrument dat ik, denk ik, ooit in mijn leven heb aangeraakt is de piano van mijn oma geweest. In groep 4 mocht ik van mijn ouders muzikale vorming volgen. Daar probeer je alle instrumenten uit en leer je de basis van muziek. Na een jaar kreeg ik van mijn ouders de mogelijkheid om een instrument uit te kiezen. Uiteindelijk is mijn keuze dan toch echt op de gitaar gevallen. Geen dwarsfluit, harp of piano, maar een prachtige houten gitaar. Daarna pas ben ik me echt meer gaan bezighouden met zingen en andere instrumenten. Het is desondanks de gitaar die altijd een bijzonder plekje zal hebben.”

“De keuze voor het juiste instrument heeft voor jou dus een lange aanloop gehad. Geldt dit ook voor je keuze om muziek te gaan studeren?”

“Jazeker! Het is in de eerste instantie nooit in mij opgekomen om muziek te gaan studeren. Het plan is altijd geweest om voor het hoogst haalbare te gaan, dus eerst gymnasium en daarna de universiteit. Halverwege mijn middelbare school was ik echter al zo druk bezig met muziek, dat het daarvan nooit meer is gekomen. Daarom besloot ik toch te gaan kijken bij veel conservatoria, waarbij die in Amsterdam meteen goed voelde. Het verhaal dat meneer Pisters mij daar verteld heeft, is een echte eyeopener geweest. Hierin zijn de onbegrensde mogelijkheden benoemd van het studeren van muziek en hier vervolgens werkzaam in te zijn. Daardoor is er voor mij een reëel toekomstbeeld ontstaan: een beeld waarbij twee dingen die ik echt heel leuk vind samenkomen, namelijk studeren en muziek maken.”

“Vanwaar de keuze voor het Conservatorium in Amsterdam?”

“Dat heeft te maken met het totaalplaatje. Hierbij horen de lessen, de manier waarop je met je creativiteit leert om te gaan en de feeling. Nergens heeft het zo goed gevoeld als in Amsterdam.”

“Toch is je muzikale studie niet begonnen in Amsterdam, maar in Liverpool.”

“Klopt! In mijn zoektocht naar de juiste muziekschool, heeft mijn oom gevraagd: “Waarom kijk je niet naar het LIPA (Liverpool Institute for Perfomance Arts)? Tijdens het contact leggen met de school, is mij al gevraagd om wat muziek op te sturen. Dit heeft ertoe geleid dat ik meteen werd aangenomen, terwijl ik mijzelf alleen nog maar aan het oriënteren was! Ik ben er ook echt heengegaan met de insteek om iets meer van de wereld te gaan zien. Ik ben dan ook niet alleen maar in de school geweest, maar ook echt de straat opgegaan. Het kennismaken met mensen en de dialogen die daaruit voort zijn gekomen hebben mij enorm geïnspireerd. Daarnaast ben ik mijzelf tijdens deze studie enorm gaan verdiepen in technologie (werken in de studio) en theater. Na een jaar heb ik mijn diploma in ontvangst mogen nemen van niemand minder dan Sir Paul McCartney!”

hewa_201612020097-_-anne-groen

“Hoe is dan je terugkomst in Nederland geweest?”

“Bij terugkomst ben ik eerst een jaar de vooropleiding van het Conservatorium gaan volgen. Om mijn kans om ergens aangenomen te worden te vergroten, ben ik verder gaan kijken. Hierdoor heb ik mij aangemeld voor de opleiding compositie en muziek productie in Hilversum. Daar werd ik gelijk aangenomen. Toen ik na een dag kamers bezichtigen op de weg terug was, kreeg ik een telefoontje. Dit was van het Conservatorium van Amsterdam met de mededeling dat er toch nog een plekje vrij was. Daar heb ik meteen ja op gezegd, en nu zit ik in mijn tweede jaar.”

“Wij treffen elkaar hier in het JC Kompleks, waar  je een project hebt afgerond.”

“Dat is het project Anne Groen, wat niet wil zeggen dat ik definitief stop met muziek maken! Het is wel een moeilijke keuze geweest, aangezien dit een project was waar ik mij zeven jaar mee bezig heb gehouden. Daarnaast is het ook voor mij de drive geweest om de muziekwereld in te rollen.”

“Is het dan voor jou ‘gewoon’ een afgerond project?”

“Dat is inderdaad voor mij de reden om ermee te stoppen. Ik heb er zoveel aan getrokken, zoveel uitgehaald en zoveel mee bereikt. Het is goed zo.”

hewa_201612020115-_-anne-groen

“Als je dan alle onderdelen van dit project (een album en twee EP’s, videoclips en optredens) naast elkaar legt: op welke manier ben jij dan gegroeid als zangeres?”

“Ik ben in die periode uitgegroeid van een meisje dat op haar kamertje liedjes is gaan schrijven en voorzichtig ging spelen op een gitaar, naar een muzikante die met een band knalt en weet waar ze voor staat. Het verhaal, de emotie, de energie en de sfeer die je neerzet is met een band heel anders dan solo. Je creëert naar mijn mening als band zijnde een bepaalde energie die je samen probeert over te brengen naar het publiek.

“Je gaf daarnet al aan de energie en het verhaal dat je probeert over te brengen belangrijk te vinden. Dat verhaal overbrengen doe je met je laatste EP ook visueel, in de vorm van een visual album.”

“Dat is eigenlijk op geleidelijke wijze ontstaan! Ik vind videoclips over het algemeen een bijzonder iets. Op de middelbare school had ik een vriend die graag naar de Filmacademie wilde. Samen met hem ben ik begonnen zelf videoclips te maken. Dat begon houtje touwtje met een simpele camera. Het gehele proces zijn we dusdanig gaan waarderen, dat we meer video’s zijn gaan schieten. Samen met een styliste zijn we iedere keer eerst alles gaan bedenken, om het vervolgens met een groep creatieve geesten te realiseren. Het heeft in totaal veel tijd, energie en fantasie gekost, maar ik ben heel erg trots op het eindresultaat!”



“Waaruit haal je dan je inspiratie voor creatieve processen zoals hierboven genoemd?”

“Ik raak altijd geïnspireerd door andere mensen en hun verhalen. Ook een bepaalde setting of omgeving kan voor mij een inspiratiebron zijn. Dit laatste komt veel terug in met name mijn laatste EP, waarin continu verwijzingen naar Liverpool worden gemaakt. Ten slotte vind ik Paul McCartney een heel inspirerend persoon. Zoals die man echt ‘leeft’, zichtbaar geniet en scherp in het leven staat, is voor mij echt heel inspirerend. Waar je een bepaald aura verwacht bij een man met zo’n status, blijkt ook hij een doodgewoon persoon te zijn.”

“Met dit interview probeer ik dichter bij de oorsprong van creativiteit te komen. Anne, wat is je definitie van creativiteit?”

“Creativiteit heeft voor mij te maken met fantasie. Je creëert namelijk, samen of met anderen, iets wat uit gedachtes ontstaat. Door prikkels van buitenaf ontwikkel je middels je gedachten iets wat nog niet bestaat.”

hewa_201612020109-_-anne-groen

Tekst ©: Capturing Creativity

Fotografie: © Henk Warrink / NCO Photography

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s