Wim Bos: alles klopt.

Met zijn debuut ‘De Bende van Lijp Kot’, heeft schrijver Wim Bos meteen een voltreffer te pakken. Het historische jeugdboek, gesitueerd in Amsterdam, levert hem de Thea Beckman Kinderjuryprijs op. De weg naar het debuut van de vriendelijke, enthousiaste en gepassioneerde Wim is minstens net zo indrukwekkend. Ik spreek met hem in de Skylounge van het Hilton Hotel, Amsterdam.

hewa_201611040060-_wim-bos

“Je bent nu langzaam maar zeker naam aan het maken als schrijver, maar de weg ernaartoe is minstens net zo interessant. De droom om trambestuurder was er van jongs af aan al. Om vervolgens van fysiotherapie, naar verpleegkundige, naar opticien, naar kelner tot aan koster te fungeren.

Hoe komt het toch dat je zo lang zoekende bent geweest?”

“Ik denk dat ik heel erg lang op zoek ben geweest naar het ultieme vak dat bij mij past. Vandaar dat ik al die verschillende banen heb gehad, en nu toch echt de juiste gevonden lijk te hebben. Erop terugkijkend heeft het niet als een zoektocht gevoeld, omdat ik op het moment zelf altijd bezig ben geweest. Hierbij heb ik nooit de situatie geaccepteerd zoals deze is, maar mezelf altijd vragen gesteld. Ben ik tevreden? Is dit wat ik wil? Die vragen heb ik mij, ongeacht het beroep, afgevraagd.”

“In de nieuwe fase in je leven, waarvan ik jou ook ken, ben je Wim de schrijver. Hoe bevalt dit je tot nu toe?”

“Het voelt echt heel erg fijn! Mijn debuut wordt opgepikt, en dat is iets waarvan je alleen maar kan dromen. Het is, met het oog op alle manuscripten die uitgevers binnenkrijgen en het lage percentage daarvan waarmee ze aan de slag gaan, heel moeilijk om erdoor heen te komen. Je begint dus al eigenlijk aan een project, waarvan je al weet dat de kans dat er wat mee wordt gedaan heel erg klein is. Ondanks dit gegeven, liet ik mij niet uit het veld slaan. Dit komt door mijn passie voor het schrijven voor kinderen en mijn liefde voor (de geschiedenis van) de stad Amsterdam. Deze twee samen vormen een spannend historisch jeugdverhaal, waar ik mijn hele hebben en houden in heb gelegd.”

“Hoe ben je er zo bijgekomen om, na de route die je in je leven reeds hebt afgelegd, schrijver te worden?”

“Dat is de zoektocht naar mijn eigen creativiteit geweest! In de periode dat ik toneel ging spelen heb ik een erg leuke tijd gehad. Echter, het op de voorgrond treden is niet iets voor mij. Ik heb me vervolgens aangemeld bij een cursus kinderverhalen schrijven en toen viel alles op z’n plek. Al snel heb ik mezelf aangemeld voor de opleiding ‘proza schrijven voor kinderen’, een periode waarin ook het idee voor de Bende van Lijp Kot, mijn huidige boek, is ontstaan.”

hewa_201611040070-_wim-bos

“Wat bijzonder is aan dit verhaal en tevens je debuut, is dat het een historisch verhaal is dat niet gebaseerd is op een persoon die echt bestaan heeft.”

“Dit is een bewuste keuze geweest: een historisch verhaal over het leven van een doodgewone jongen vind ik vele malen interessanter dan dat van een bestaand historisch persoon. Wat ik interessant vind, is wat er zou gebeuren als een onschuldige jongen uit de allerlaagste klasse moet opboksen tegen de gevestigde orde. Juist omdat je hiermee veel meer van de geschiedenis en de stad kan laten zien, voelt deze vrijheid voor mij enorm fijn als schrijver.”

Je vergelijkt in je bio het schrijfproces met architectuur:

“Eigenlijk is een schrijver een soort architect: voordat je echt aan een verhaal begint te bouwen, moet je eerst degelijke bouwstenen en een goed uitgewerkt plan hebben klaarliggen. Althans, zo werkt het bij mij.”

“Zo werkt het inderdaad bij mij! Je hebt schrijvers die een idee in hun hoofd hebben, en er dan al schrijvend achter komen hoe het verhaal verloopt. Voor mij werkt het anders: ik werk allereerst de 5 w’s en de h (wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe) uit. Met het onderzoeken van deze zaken maak ik de bouwstenen van mijn verhaal. Deze werk ik vervolgens middels kapstokjes (van a naar b, van b neer c, etc.) uit.”

“Gelet op het karakter van jouw verhaal, hoe belangrijk is dan het voorwerk?”

“Het zorgen dat de historische details kloppen, is voor mijzelf en mijn werk heel belangrijk. Kloppende verwijzingen kunnen meegeven aan je lezers geeft je werk meer plezier en toegevoegde waarde. De creatieve en dichterlijke vrijheid vergeet ik echter nooit. Soms kan deze ook zeer praktisch uitpakken. Zo is de reden dat mijn verhaal zich specifiek in de 18e eeuw afspeelt, erop gebaseerd dat de ‘Duvelshoek’ (nu het gebied rond het Rembrandtplein) pas in 1754 zo in de boeken is terug te vinden. Dit verklaart waarom het verhaal zich niet een eeuw eerder afspeelt! En het jaartal 1762? Laten we het houden op natte vingerwerk.”

“De liefde voor historie komt niet alleen terug in je werk als schrijver: zo ben je ook Fakkeldrager. Wat houdt dit precies in?”

“Als Fakkeldrager geef ik rondleidingen aan kinderen in de stad Amsterdam, wat hartstikke leuk is! Ik neem een koffertje vol attributen mee, en in anderhalf uur laat ik de kinderen een gedeelte van de stad zien. De kinderen linken dan de locatie aan een specifiek attribuut uit het koffertje, waarbij ik de locatie van historische kennis voorzie. Het is enorm leuk en dankbaar om dit met kinderen te doen. Je krijgt namelijk altijd vragen op een eerlijke en onbevangen manier. Kinderen zijn nog niet zo gevormd door opvatting en ideeën, in tegenstelling tot volwassenen. Dat wil ik ook in mijn boeken meegeven: een beetje houvast in de grote mensenwereld.”

“Met het uitbrengen van je debuut bij Lemniscaat en het winnen van de  Thea Beckman Kinderjury prijs, heb je een fantastische entree gemaakt!”

“Ik moet ook heel eerlijk zeggen, dat het best wel voelt als een soort erkenning. Het is dus niet de officiële jury prijs, maar de kinderjury prijs. Hierbij is het boek beoordeeld door het beoogde publiek, hetgeen de prijs voor mij nog bijzonderder maakt. Het feit dat ik al vermeld ben op de longlist, is een hele grote eer. Om dan vervolgens in de shift mee te gaan naar de shortlist en dan ook nog eens als winnaar uit de bus te komen, is voor mij wel het teken geweest dat ik goed bezig ben.

hewa_201611040058-_wim-bos

“Waaraan moet volgens jou een goed kinderboek en een goede schrijver ervan aan kunnen voldoen?”

“Het belangrijkste is dat jezelf verplaatst naar het publiek, dus het kind zijn. Vanuit je hoofdpersonage deel je een bepaalde kijk op de wereld, welke je als schrijver weer moet kunnen geven. Als je een kinderverhaal vanuit bovenaf vertelt (bijvoorbeeld middels een alwetende verteller), raak je het publiek kwijt. Daarnaast is humor enorm belangrijk in een kinderboek. Humor kan gepaard gaan met wreedheden, kan lucht geven en voor meer verdieping zorgen. Deze twee punten zijn wat mij betreft enorm belangrijk. Het lijkt ook iets te zijn wat de Nederlandse kinderboekenschrijvers typeert: veel buitenlandse auteurs beschrijven van bovenaf, terwijl Nederlandse schrijvers echt vanuit het kind vertellen.”

“Je inspiratie haal je dus onder andere uit de geschiedenis en de stad Amsterdam. Waar haal jij nog meer inspiratie uit?

“Dat kan van alles zijn: van een opmerking van iemand tot een scène op straat. Het zijn spontane triggers, die ik altijd moet opschrijven om ze überhaupt te kunnen onthouden. Weet je waar het om gaat: de hartenklop. Dat is in mijn gehele manier van doen en laten een doorlopende essentie. Ik moet het kunnen reflecteren op mijzelf, alvorens ik het op papier zet en kan overbrengen op jonge lezers. Als ik hierin slaag, dan ben ik tevreden.”

“Wat kunnen we nog meer van jou verwachten?”

“Ik ben bezig met een nieuw historisch jeugdboek, welke zich ook ditmaal afspeelt in Amsterdam. Echter: andere tijd, andere personages, andere locaties. Verder hoop ik mijn schrijfstijl nog verder door te ontwikkelen, dit alles om een betere kinderboekenschrijver te worden.”

“Met deze en andere interviews, ben ik op zoek naar de oorsprong van creativiteit. Wim: wat is jouw definitie van creativiteit?”

“Creativiteit is voor mij iets dat voortkomt uit het kloppen van het hart. Het gaat om passie. Als het hart klopt en je vanuit een vol enthousiasme iets volledig aanpakt, pas dan kun je voor de volle honderd procent de essentie van je creativiteit bereiken.”

hewa_201611040059-_wim-bos

 

Tekst: © Mike Warrink / Capturing Creativity

Fotografie: © Henk Warrink / NCO Photography

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, kopie, microfilm of welke andere wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

2 gedachtes over “Wim Bos: alles klopt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s